son sömürge kadınlar

Kapitalizm, yalnizca emegin sömürülmesi üzerine bina edilmemistir; emegin niteligini degistirmis, onu kendisine tâbi kilmis, bu tâbiyet iliskisini hoyrat bir biçimde sürekli yeniden biçimlendirmistir de. Sadece kadin emeginin degil, doganin da erkek bir akil tarafindan dönüstürülmesiyle belirlenmis bir biçimlenistir bu. Kuskusuz kadin emeginin sömürüsü, kapitalist iliski agi içerisinde, salt emek sömürüsünden fazlasini ihtiva eder. Oysa, cinsiyet politikalariyla içli disli olan, patriyarkanin bencil yüzünü bagrina basan ekonomi politik için ortada yadsinacak bir durum yoktur elbette. Bu nedenle, metropollerden Üçüncü Dünya’ya, biçim ve içerik degistirerek, kadinlarin direnç mekanizmalarini kesfedip bunlara karsi tedbirlerini de alarak yayilan kapitalist mübadele iliskileri içinde, kadin emegi yeniden ele alinmak zorundadir. Son Sömürge: Kadinlar, hem kapitalist zihniyet dünyasinin beklenti ve düzenlemeleriyle hem de bu iktisadi sistemin erkek akil tarafindan nasil dogallastirildigi ile ilgili zengin bir tartisma sunuyor. Alanindaki önemli kaynaklar arasinda sayilan bu kitap, dünyanin metropollerinden Üçüncü Dünya’ya uzanan aktarimlari, benzer cinsiyet politikalarinin hangi iktisadi rasyonellerle bütünlestigini gözler önüne seriyor. Ancak burada, yalnizca magdurlarin hikâyesi üzerine kurulmus bir agit degil, kadinlarin kadinlar aleyhindeki politikalara karsi nasil direndiklerinin, nasil yeni mücadele araçlari kesfettiklerinin öyküsü de var. Son Sömürge: Kadinlar, kapitalizmin proletaryayi nasil yeni bir kimlige dönüstürdügünün de çarpici bir betimlemesini sunuyor; Üçüncü Dünya kadinlarinin yalnizca dünya ekonomisine entegre edilmis pasif magdurlardan ibaret olmadigini, ayni zamanda direnisin gayet yaratici biçimlerini nasil gelistirdigini de gösteriyor.